And now for something completely different!

Talofa maar weer!

Inmiddels zijn we in ons zevende land aanbeland, Samoa! Het is hier heel erg anders dan wat we tot nu toe allemaal meegemaakt hebben. Lees mee en geniet... ;)

Onze vlucht vanuit Nadi vertrok zondagochtend om 01.45 's nachts, waardoor onze dag wel weer erg lang was. Uiteindelijk viel de vlucht zelf redelijk mee, het enige echt opzienbarende is dat we voor de eerste keer de datumgrens overgestoken zijn. Van zondagnacht werd het dus opeens zaterdagnacht. :p
Je krijgt er gelukkig geen jetlag van, alleen wordt je systeem weer helemaal in de war gegooid (zaterdag, zondag, weer zaterdag, kom er nog maar uit...).

Onze accommodatie is heel bijzonder; we slapen namelijk bij een familie in de tuin in een traditionele 'fale'. Dit is een ovaalvormige hut op poten, gemaakt van gevlochten riet en takken. Er zitten geen muren in (wel een dak), waardoor de warmte 's nachts wegblijft. Ook hebben we elk een klamboe gekregen tegen de muggen (die Martijn nu helaas ook gevonden hebben).

De gastfamilie bestaat uit Rev, zijn vrouw Betty en hun 5 kinderen in de leeftijd van 12 tot 1,5. Erg gezellig, zo hadden ze toen we kwamen al een ontbijtje klaar, en boden ze aan om maandag met ons een tour over 'Upolu (dat is het hoofdeiland waar Apia ook ligt) te maken.

We hebben zaterdag niet al te veel gedaan. Vanuit onze ' fale' zijn we richting het centrum van de stad getrokken. Heel groot is het daar niet, en opvallend zijn vooral enkele koloniale gebouwen uit de Duitse tijd (tot 1914) en wat monumenten. Het meest bijzondere in Apia (en in heel Samoa trouwens) is het bijna absurd aandoende aantal kerken. We overdrijven niet als we zeggen dat bijna elk tiende gebouw een kerk is! De bevolking hier is verdeeld in katholieken en protestanten, en dus zie en hoor je overal het christelijke 'gebeuren'... ;)

's Middags zijn we met Joseph (de oudste zoon van 10 jaar) naar de Papasee'a Sliding Rocks geweest. Dit is een rivier midden in het oerwoud met enkele kleine watervallen. Je kunt hier vanaf de rotsen via de watervallen in het lager gelegen meertje glijden of springen! Martijn heeft hier dolle pret gehad (hoe vaak kun je nu zoiets beleven?), Bauke stelde zich tevreden met toekijken en fotograferen en filmen vanwege de warmte. Wat alles nog surrealistischer maakte is de tropische regenbui die over ons heen kwam vallen terwijl we bezig waren! :)

Vandaag is het zoals gezegd zondag, en dus kerkdag. Omdat we niet wilden achterblijven, zijn we vanochtend met de familie meegeweest naar de protestantse mis in het centrum van Apia. Erg raar om jezelf ineens terug te zien in een kerk in het verre Samoa...
Na de mis werd er een soort van koffietafel georganiseerd waar iedereen ontbijtte, met elkaar bijpraatte en schuilde voor de regen die alweer met bakken naar beneden kwam.

Klein woordje nog over het weer; Samoa heeft na een droogte van twee maanden sinds onze komst elke dag flinke regen gehad. Dat neemt niet weg dat de temperaturen hier extreme vormen aannemen. Ondanks het gebrek aan zonneschijn is de gevoelstemperatuur ergens halverwege de 30 graden. De echte temperatuur ligt ergens rond de 24 denken wij, maar met een luchtvochtigheid van 91% is het een klein stukje warmer...

Dit was het alweer voor nu. Helaas nog geen foto's, daar is de verbinding jammer genoeg niet goed genoeg voor. Als we woensdag weer op Fiji zijn, hopen we dat te kunnen herstellen... :)

Tot dan waren dit vanuit een broeierig Apia,

Martijn en Bauke.

P.S. Wat betreft die vlucht van Tuvalu naar Fiji: Martijn ontkent met klem elke betrokkenheid! ;)