Wereldreizigers komen thuis!

Op vrijdag 17 oktober (wat lijkt het al lang geleden!) vertrokken wij uit Amsterdam in oostwaartse richting voor wat het begin was van een echte wereldreis. Op vrijdag 19 december zijn we weer aangekomen in datzelfde Amsterdam, zodat het cirkeltje helemaal rond is.
Onze laatste dag in Santiago, waar we zelf niet veel meer van verwachtten, had nog iets bijzonders voor ons in petto. We waren netjes afgezet op de luchthaven en hadden onze koffers al ruim van te voren ingecheckt, zodat we tijd genoeg hadden om wat te drinken en onze laatste peso’s op te maken. Het cafeetje lag op een soort balkon waardoor je uitkijkt op de complete aankomsthal, dus geen vervelende plek om even te zitten. Tenminste…als je geen aardbevingen krijgt… En laten we dat nou net wel krijgen…
Gedurende een tiental secondes ging de complete hal flink op en neer, wat vooral bij een paar van die rare Hollanders voor enige nervositeit zorgde. De Chilenen echter keken nauwelijks op, er werd zelfs hier en daar schaapachtig gelachen. Aardbevingen zijn redelijk normaal in Chili, en dit bleek een kleintje te zijn, hoewel dat voor ons net even wat anders leek…
De vlucht van Santiago naar Madrid had er geen last van, en we zijn dan ook mooi op tijd vertrokken. Maar liefst 13 uur vliegen, al was het goed te doen dankzij het luisteren naar muziek, het kijken naar films (en die leuke stewardess) en ook door toch wat te slapen. Helaas had de aansluitende vlucht naar Amsterdam een dik uur vertraging, iets waar je niet echt meer op zit te wachten als je bijna thuis bent. Natuurlijk landden we daarna ook nog op zo’n beetje de achterste baan, zodat het alles bij elkaar nog lang duurde voor we de aankomsthal eindelijk bereikten. En dan staat daar een hele club ons met een spandoek, ballonnen, veel gejuich en geschreeuw ons op te wachten. Dat maakt dan toch alles weer goed…
Na een drankje en een hapje op Schiphol hebben we dan toch afscheid van elkaar genomen (voor welgeteld drie dagen, we moesten toch ook de foto’s uitwisselen hè), en zijn we elk met onze respectievelijke dierbaren naar huis vertrokken. Het zit er (voor deze reis althans) op, maar we willen graag afsluiten met wat statistiekjes:

Aantal vluchten: 21
Aantal vertraagde vluchten: 2
Meest gebruikte maatschappij: Air Pacific (11x)
Slechtste service: Iberia
Langste vlucht: Santiago-Madrid (13 uur)
Kortste vlucht: Nadi-Suva (45 minuten)

Aantal landen en gebiedsdelen: 14
Grootste land: Australië
Kleinste land: Tuvalu
Grootste gebiedsdeel: Nieuw-Caledonië
Kleinste gebiedsdeel: Paaseiland
Vreemdste geld: Tahiti & Nieuw-Caledonië
Ergste regenbui: Samoa
Grootste hitte: Kiribati, Samoa, Tuvalu

Aantal paspoortstempels: 26
Aantal tegengekomen Nederlanders: teveel
Aantal verloren tubes zonnebrandcrème: 3
Aantal huur- of leenauto’s: 4
Ongelukjes: 1
Geraakte dieren: 2
Geraakte mensen: 0
McDonald’s bezoekjes: Australië, Fiji, Samoa, Tahiti
Lekkerste eten: Nadi
Smerigste eten: Surfers Paradise
Aantal doktersbezoekjes: 3
Serieuze pijntjes: 3
Aantal gemaakte foto’s: ongeveer 2200
Aantal gemaakte filmpjes: ongeveer 12
Enkele zinnen gebruikt tijdens moeilijke (en ook op melige momenten trouwens): ‘Pim is een lul’, ‘Ja, zegt u het maar. Dit is Radio Zwijn!’, ‘Oh my God, m’n oogbal!’, ‘Wat wil je? Kebab!’
Uitspraak van de reis (met dank aan Theo): ‘Het lijkt alsof ik in een droom zit!’

Iedereen bedankt voor het volgen van onze reis, we hopen dat jullie het leuk vonden (de foto’s liggen klaar!). Wijzelf hebben genoten van een unieke reis die we nooit zullen vergeten!

Martijn en Bauke.